Zaniedbanie emocjonalne – psycholog bialystok pl

Dorastanie w rodzinie zaniedbującej emocjonalnie ma głęboki wpływ na to, jak się czujesz jako osoba dorosła oraz na dokonywane wybory i na postrzeganie siebie. Zaniedbanie emocjonalne, którego doświadczyłeś jako dziecko, pozostaje z tobą przez dziesięciolecia całego twojego życia. Utrudnia bliskie relacje partnerskie, powstrzymując rozwojem bliskości oraz intymności, na które zasługujesz.

Typowe wyzwania związane z posiadaniem zaniedbanych emocjonalnie rodziców.

Spędziłeś wiele lat, czując się emocjonalnie zawiedziony i czekając na zainteresowanie rodziców. Być może zawsze obwiniałeś siebie o swój brak pozytywnych uczuć i / lub czułeś się winny z tego powodu.

Twoi rodzice to ci, którzy cię urodzili i wychowali, więc powinni być tymi, którzy znają cię najlepiej. Ale ponieważ przez cały ten czas przeoczyli twoje emocje, przeoczyli najgłębszy, najbardziej osobisty wyraz tego, kim jesteś.  O tych uczuciach starałeś się kiedyś powiedzieć, ale nie byłeś słuchany. To może być bolesne.

Kiedy zdasz sobie sprawę, że rodzice zaniedbywali cię emocjonalnie, przebywanie w ich towarzystwie może być trudne. To jak ciągłe chodzenie do studni po wodę, tylko po to, by przekonać się, że wciąż jest sucho. Aby poradzić sobie z rozczarowaniem i rozczarowaniem, możesz spróbować przekonać siebie, że nie chcesz lub nie potrzebujesz już ich miłości lub aprobaty.

Kluczowe kroki, aby zacząć chronić siebie w relacjach z rodzicami zaniedbującymi emocjonalnie.

Przestań postrzegać swoje potrzeby emocjonalne jako oznakę słabości. Twoja potrzeba emocjonalnego połączenia i aprobaty ze strony rodziców jest oznaką tylko jednego: twojego człowieczeństwa. Nie jest ani zły, ani dobry, jest wbudowany w system nerwowy. Po prostu jest tym, czym jest.

Zaakceptuj to, bez względu na to, jak myślisz o swoich rodzicach, wszystko jest w porządku. Ponieważ nie możesz wybrać swoich uczuć, nie możesz oceniać siebie za żadne uczucie, które masz, bez względu na to, jakie ono jest. Tak więc, przyjmij i zaakceptuj swoje uczucia takimi, jakie są, ponieważ radzenie sobie z każdym uczuciem zaczyna się od zaakceptowania tego uczucia. 

Nikt nie chce myśleć, że musi chronić się przed rodzicami, ale w tym przypadku jest to konieczne. Weź pod uwagę typ rodziców, których masz. Czy wydają się celowo cię skrzywdzić? Czy są zbyt pochłonięci własnymi potrzebami i dążeniami, by dostrzec twoje? A może są po prostu nieświadomi uczuć w ogóle i dlatego nie są w stanie dostrzec lub odpowiedzieć na twoje? Następnie, zacznij tworzyć plan ochrony siebie. Mowa jest o zdrowych granicach.

Jak zadbać o zdrowe granice?

Przejmij kontrolę nad czasem spędzanym z rodzicami. Być może będziesz musiał zmienić swoje wzorce połączeń telefonicznych i wizyt, aby były krótsze lub bardziej uporządkowane. Być może będziesz musiał powiedzieć „Nie” niektórym zaproszeniom, zobaczyć ich tylko na własnym terenie lub spotkać się na neutralnym terytorium. Zacznij przejmować kontrolę nad planami i rób to bez poczucia winy, ponieważ Twoim pierwszym obowiązkiem jest ochrona siebie.

Utwórz granicę wewnętrzną. Stań się bardziej świadomy tego, czego od nich oczekujesz lub czego od nich wymagasz. Obniż swoje oczekiwania co do zrozumienia i wsparcia emocjonalnego, aby nie rozczarować się tym, czego nie są w stanie ci dać.

Paweł Wakuła na podstawie książki Jonice Webb